در حال بارگزاري

نويسندگان مترجم: دکتر محمد داود رفیق     تاريخ انتشار : 27/5/1390
پانلوکوپنی(Feline Panleukopenia)
اغلب گربه های آلوده به ویروس پانلوکوپنی هیچ گونه علائمی از عفونت را نشان نمی دهند. آن دسته از گربه هایی که بیمار می گردند، معمولا کمتر از یک سال دارند. عفونتهای وخیم می تواند با کمترین علائم هشدار دهنده یا کاملا بدون علائم بیماری باعث مرگ گردند.

پانلوکوپنی گربه سانان (نام دیگر این بیماری آنتریت عفونی گربه سانان یا دیستمپر گربه سانان است):
 یک بیماری ویروسی در گربه هاست که بسیار مسری و گاهی کشنده می باشد. بچه گربه ها به شدت مبتلا می گردند.

ویروس عامل بیماری پانلوکوپنی گربه سانان، نوعی پاروو ویروس می باشد. این ویروس گسترش جهانی دارد و می تواند برای بیش از یک سال در محیط ماندگاری داشته باشد؛ مگر آنکه ضدعفونی کننده های بسیار موثر جهت غیرفعال کردن این ویروس مورد استفاده قرار گیرد.

اصطلاح "پانلوکوپنی" اشاره دارد به پایین بودن غیرطبیعی میزان گلبولهای سفید خون(W.B.C).

به جرأت می توان گفت این اختلال در حال حاضر به دلیل استفاده از واکسن به ندرت توسط دامپزشکان مشاهده می گردد. اگرچه میزان شیوع این بیماری در گربه های غیرواکسینه بسیار بالاست.

در طی نخستین فاز بیماری، ویروس در تمامی ترشحات و مواد دفع شدۀ زائد گربه های مبتلا، از جمله در بزاق، اشک، ادرار و مدفوع بطور فراوان وجود دارد.

ویروس می تواند توسط مدفوع گربه های نجات یافته از بیماری تا 6 هفته بعد از بهبود دفع گردد.

گربه ها، از طریق دهان و بینی هنگام برخورد با حیوانات آلوده، ترشحات آنها، یا اشیاء بی جان آلوده به ویروس، مبتلا می گردند. اغلب گربه های خیابانی در طی اولین سال زندگی با ویروس برخورد می کنند.در آن دسته از گربه هایی که میزان پیشرفت عفونت پایین است، یا از بیماری کوتاه مدت نجات پیدا می کنند، یک پاسخ ایمنی حمایت کنندۀ بادوام ایجاد می گردد.

در گربه های ماده آبستن، ویروس ممکن است از طریق جفت گسترش پیدا کند و جنین های مومیایی، سقط یا مرده زایی را سبب گردد. ندرتاً، عفونت بچه گربه ها درست در دورۀ پس از تولد ممکن است جدار مخچه را تخریب کند و به عدم تکامل مغز، ناهنجاریهایی در هماهنگی فیزیکی قسمتهای مختلف بدن و لرزش منجر گردد.

اغلب گربه های آلوده به ویروس پانلوکوپنی هیچ گونه علائمی از عفونت را نشان نمی دهند. آن دسته از گربه هایی که بیمار می گردند، معمولا کمتر از یک سال دارند. عفونتهای حاد و وخیم می تواند با کمترین علائم هشدار دهنده یا کاملا بدون علائم بیماری باعث مرگ گردند.

عفونت کوتاه مدت باعث تب، سستی و از دست دادن اشتها پس از دوره نهفتگی(دوره کمون) 2 تا 7 روزه گردد. استفراغ معمولا 1 تا 2 روز پس از آغاز تب به وجود می آید.
 

اگرچه اسهال می تواند رخ دهد اما همیشگی نیست. در عفونت های حاد از دست رفتن شدید آب بدن  به سرعت افزایش پیدا می کند. گربه های مبتلا ممکن است برای ساعتها بر سر ظرف آب خودشان بنشینند. اگرچه ممکن است زیاد آب ننوشند.

طول دورۀ بیماری به ندرت از 5 الی 7 روز بیشتر است. بچه گربه های کمتر از 5 ماه در اثر این بیماری اغلب جان خود را از دست می دهند.

دامپزشک حیوان شما این بیماری را از روی علائم بالینی و ارزیابی های آزمایشگاهی تشخیص می دهد. درمان موفقیت آمیز موارد شدید مستلزم مایع درمانی داخل رگی و درمانهای حمایتی می باشد. عدم تعادل الکترولیت ها(نمک)، کاهش قند خون، کاهش میزان پروتئین خون، کم خونی و عفونتهای ثانویه اغلب در گربه هایی که به شدت به این بیماری مبتلا هستند، رخ می دهد.

اولین واکسیناسیون برای بچه گربه ها معمولا در سن 6 الی 9 هفتگی انجام می گیرد. دامپزشک بر اساس سلامتی گربۀ شما و احتمال خطر مواجهۀ گربه با عامل بیماری، برنامۀ واکسیناسیون را مطرح می کند.

منبع مقاله :