در حال بارگزاري

نويسندگان دکـتر امیرحسام جم نژاد     تاريخ انتشار : 1393/04/28
اختلالات دندانی در سگ ها
بسیاری از اختلالات دندانی در سگ ها مشابه اختلالات دندانی در انسان ها می باشد. مراقبت های دندانی مناسب شامل روش های پیشگیری مانند مسواک زدن می تواند به حفظ سلامت لثه و دندان های سگ شما کمک شایانی نماید.

بسیاری از اختلالات دندانی در سگ ها مشابه اختلالات دندانی در انسان ها می باشد. مراقبت های دندانی مناسب شامل روش های پیشگیری مانند مسواک زدن می تواند به حفظ سلامت لثه و دندان های سگ شما کمک شایانی نماید.

  •   بیماری لثه:

عفونت باکتریایی بافت اطراف دندانی سبب التهاب لثه ها و استخوان های اطرافی می گردد. چنانچه بیماری لثه (پریودنتال) درمان نشود متعاقب از بین رفتن بافت های حمایت کننده دندان میتواند باعث از دست دادن دندان ها گردد؛ بطوریکه اصلی ترین دلیل از دست دادن دندان ها در سگ نیز همین مورد می باشد.
بیماری لثه بر اثر تجمع باکتری های دهانی (پلاک های دندانی) در زیر لثه (محلی که فاقد بهداشت دهانی مناسب می باشد) اتفاق می افتد. از دیگر فاکتور های تاثیر گذار می توان به نژاد، ژنتیک، سن و جیره غذایی حیوان اشاره کرد. همزمان با افزایش تعداد باکتری های زیر حاشیه لثه، باکتری ها موادی مانند سولفید هیدروژن، آمونیاک، اسید ها و دیگر ترکیبات مضر را تولید و به بافت ها آسیب وارد می کنند.
2
شکل از بیماری های لثه، ژنژویت و التهاب بافت اطراف دندانی می باشد.

  •    التهاب لثه (Gingivitis) :

در التهاب لثه به علت پلاک باکتریایی، لثه ملتهب می شود ولی لیگامنت ها و استخوان آلوئولی هنوز تحت تاثیر قرار نگرفته است. رنگ لثه از صورتی به قرمز و یا ارغوانی تغییر رنگ پیدا می کند و لبه های لثه متورم می باشد و لمس آن باعث خونریزی لثه می گردد.
التهاب لثه می تواند با تمیز کردن مناسب دندان ها بهبود یابد ولی چنانچه درمان نشود ممکن است منجر به التهاب بافت اطراف دندانی(Periodontitis) گردد. التهاب لثه معمولاً می تواند با تمیز کردن تخصصی و به طور کامل دندان ها درمان شود. که این تمیز کردن بایستی شامل تمیز کردن زیر شیار لثه نیز باشد. اگر التهاب لثه پیشرفت نکند حتما باید دندان های سگ از نظر نیاز به جرم گیری به طور مرتب مورد معاینه قرار گیرد. زمانی که اجرام از روی دندانها برداشته شد، ممکن است دامپزشک از روکش هایی جهت جلوگیری از رشد  باکتری ها و تسریع در روند بهبودی استفاده کند . سگ هایی که به درمان پاسخ نمی دهند می باید از نظر بیماری هایی نظیر مشکلات سیستم ایمنی و دیابت مورد ارزیابی قرار گیرند. اگر همواره دندان ها تمیز و عاری از جرم نماند ، می تواند سبب عود مجدد التهاب لثه گردد. بنابراین رعایت 2 نکته حائز اهمیت است:
1-    
انجام روش های بهداشت دهان و دندان (مانند مسواک زدن) توسط صاحب حیوان
2-     جرم زدایی دوره ای توسط دامپزشک

  •   التهاب بافت اطراف دندانی(Periodontitis) :

بیماری پریودنتال بیماری التهابی ساختار های عمقی احاطه کننده دندان ها می باشد. در این بیماری نسبت به ژنژیویت، آسیب بافتی بسیار شدیدتر است و شامل التهاب ساختار های عمقی احاطه کننده دندان ]مانند لثه، لیگامنت های پریودنتال و استخوان های آلوئول (ساختارهای احاطه کننده دندان)[می باشد. این بیماری معمولا در صورت عدم درمان ژنژیویت، ایجاد می گردد که به صورت برگشت ناپذیر می باشد بطوریکه منجر به از دست دادن همیشگی ساختارهای حمایتی دندان خواهد شد.
سگ های نژاد کوچک معمولا بیشتر از سگ های نژاد بزرگ با مشکلات پریودنتال مواجه می شوند. سگ هایی که از رژیم های غذایی سفت بطور معمول احتیاج به جویدن دارند استفاده می کنند به خاطر تاثیر مکانیکی جویدن غذا بر روی جرم زدایی (تمیز کردن) دندان ها ، کمتر دچار این مشکلات می گردند. دندتان های عقبی بیشتر از دندان های جلویی درگیر می شوند دندان های فک بالا   نیز بسیار بیشتر از دندان های فک پایین  و همچنین سطوح گونه ای دندان ها بیشتر از سطوح زبانی دندانها دچار این مشکل می گردند. اولین علامت التهاب لثه غالبا در حدود 2 سالگی بروز می یابد. بیماری پریودنتال نیز معمولا در سن 4 تا 6 سالگی شروع می شود و چنانچه درمان نگردد منجر به از دست دادن دندان ها خواهد شد. بیماری پریودنتال نیز با جرم زدایی و برداشت پلاک در نواحی بالا و زیر لثه  که مستلزم تمیز کردن تخصصی و کامل دندان ها می باشد، درمان می گردد. در برخی موارد پیشرفته، به منظور دسترسی به سطوح ریشه ای دندان ها جهت درمان نیاز به جراحی می باشد. دندان ها را می توان بطور کلی تا زمانی که در حدود 66% حمایت استخوانی از یک یا چند ریشه را داشته باشند، نگه داشت. دامپزشک می تواند میزان ( کاهش) حمایت استخوانی را با تهیه رادیوگراف از فک بالا و پایین مشخص نماید.
چنانچه سگ شما از نظر بیماری پرودنتال درمان شده باشد، شما بایستی مراقبت بهداشتی دهان و دندان سگتان را در منزل ادامه دهید. به این منظور بایستی دستورات دامپزشک را که ممکن است شامل مسواک زدن روزانه، تغییر جیره غذایی، استفاده از ژل های جلوگیری کننده از تشکیل پلاک و محلول های دهانی باشد را دنبال نمایید. جرم گیری مرتب (هر 3 تا 6 ماه) از عود مجدد بیماری و از دست دادن بافت استخوان آلوئولی جلوگیری خواهد کرد.
 

منبع مقاله :